10/12/2009

Κατάθλιψη

Εν ειμαι σίουρος τι εν η κατάθλιψη. Αλλά πιστεύκω είμαι καταθλιπτικός τύπος. Κάθε 3 τζαι λίο πιάννουν με κατι σκέψεις κατι μαράζια εν βρίσκω τίποτε ενδιαφέρον στη ζωή μου. Εν ούλλα μαύρα. Εν έσσιει πιθανότητα να γελάσω πραγματικά. Είμαι όπος τον πεξούμενο. Φκάλο τιν ούλλη μέρα μες τα κρεβάθκια αλλά ενι μπόρο να τζιμηθώ. Φκαίνω έξω τζαι φαίνουντε μου ούλλες οι γενέτζες άσσιμες. Πάω στους παρέες μου τζαι βαρκούμε τζαι φέφκο. Εν επία ποτέ μου σε ψυχολόγο επειδή εν τους πιστεύκο τζαι σε ψυχίατρο επειδή ε θέλο να με χαππώσει. Χάνουν ούλλα τι γέυση τους. Ούτε το τσιάρο εν εσσιει νόημα. Το μόνο που με κάμνει καλά εν η ψηλή. Εν γιαυτό που οδηγούντε ούλλοι στα ναρκωτικά. Εν ωραία τα άτιμα. Για εμας που εν ξέρουμε να εκτιμήσουμε τη ζωη.

1 comment:

  1. Έχω και γω συχνά τέτοια αντίληψη.Εννοώ ότι αυτά που κάνουμε, οι στόχοι που μας παραδίδουν, οι κατασκευασμένοι μας πόθοι, δεν είναι αρκετοί για να γεμίσουν το παρόν.
    Δεν νομίζω ότι είναι θέμα κατάθλιψης. Εγώ πιστεύω ότι είναι υγεία. Η κοινωνία είναι η άρρωστη και όχι αυτοί που ασφυκτιούν μέσα της.
    Έχεις σκεφτεί ότι οι παρέες μπορεί να σου φαίνονται άθλιες γιατί τριγυρίζουν όλη την ώρα γύρω από τα ίδια και τα ίδια τετριμμένα πράγματα;
    Έχεις σκεφτεί ότι οι γυναίκες μπορεί να φαίνονται όλες άσχημες επειδή ακριβώς όλες έχουν την ίδια copy-paste κατασκευασμένη ομορφιά της αισθητικού;
    Είσαι καλά που εκτιμάς ακόμα την ψιλή σου.
    Κάποιοι την βαρέθηκαν κι αυτή:

    http://www.youtube.com/watch?v=NYcWn3CO7rc

    ReplyDelete